Så va dagen der med duskregn og et lite solgløtt innimellom. Vi verken fraus eller svetta så må vel si at temperaturen va “perfekt” til en oktoberdag da.
Vi hadde allerede logge i bryllupsnattsenga hos ho Ane på Lensmannsgården. Huset hjemme va nemlig fult av gjester. Vi e jo ganske dreven i å hold fengrang fra fatete så det gikk heilt fint.
Tone kom og henta mæ til frisøren og guttan gjorde sine plikter imens. Så samla vi oss på Lensmannsgården for lunsj, eller frokost/lunsj som det heter for både mæ og Atle. Deilig pizza fra Cafè Marihøne på Eidet. Så var det påkledning, ja ikkje av brua men av brudgommen. Han klarte jo verken å ta på sløyfa eller pønten på dressen.
Han ser litt sigen på øyan, men dem åpna sæ fort når æ kom deisanes nedover lofttrappa. Neida æ ramla ikkje, men det e jo med litt skrekkblanda fryd en har 6 cm høye hæla, lang kjole og en balanse ute av kontroll en skal bokstaver sæ nedover en bratt stige. Det gikk bra, æ va forberedt. Det æ ikkje hadde ensa en tanke va at skjorta til Atle ikkje havna innafor dressen, altså skjortekragen. Og det gjorde ikkje de 4 andre heller. De va vel meir opptatt av mine øyevippa og hårstrå. Ja,ja vi har bare fått litt spesielle bilda.
Så kom broderen for å ta bilder. Vi lura oss først ut siden det va et lite solgløtt, dog litt vind.
Så nu tamtaratam skal du få se kordan kjolen, brudebuketten og brudgommen såg ut.
Vi dro så til Samfunnshuset der Steinar skulle vie oss. Kjente sommerfuglan i magen, og teksten han leste va så røranes at æ måtte svelge flere ganga før æ sa JA. Heldigvis svara Atle også JA. Vi va formelt gift.
INN til Bruremarsj fra Lødingen av Halvdan Sivertsen. Vi visste ikkje at Musikklaget danna bro når vi kom inn. Får ikkje lagt ut filmen, men det va magisk og overrumplende. Tusen takk dokker e gulle go.
Vi pynta 8 mannsbord, det blei god plass mellom bordan men likevel nært nok.
Sånn blei det og fargan som du ser: Orange, sølv og sort
Toastmasteran, han Endre og han Thor-Amund, ja ka skal æ si om dem??? Superb, akkurat passe og du verden for en fantasi.
Musikklaget spella: At angjøra en brygga og King size, sistnevne med et hint til bryllupsnatta.
De hadde laga sang fra mæ til Atle – kjempemorsom
Atle fikk holde talen han aldri hadde tenkt han skulle
Og til slutt kom det en duett. Skulle vi le eller gråte, det va spørsmålet
Blinkskudd, va det en pepptalk. Nu skal du hør på mæ, eller såg Atle fotografen og skulle gjøre sæ til???? Det får vel ingen vite. Det va tid for kake ivhertfall
Godt vi allerede va gift førr kakestykke velta
Bryllupsvalsen eller dansen: Perfect av Ed Sheeran
Etter den va egentlig lufta gått ut av ballongen. Bokstavlig talt, førr æ visste ikkje lenge ka æ skulle svare når folk takka for sæ. “Takk”, “Fint”, “Godt”, at det går ann. Men æ håpa at de som fikk et sånn svar, forsto.
Så va det natta, og meir sir vi ikkje om den.
Goklæm
